W przypadku niegroźnych arytmii lekarz zaleca postępowanie mające na celu przerwanie arytmii {patrz: Domowe sposoby leczenia). W razie potrzeby stosuje się leki. W wyborze tych ostatnich lekarz kieruje się rodzajem arytmii, wiekiem pacjenta oraz dotychczasowym przebiegiem i ewentualnym wy-stępowaniem innej choroby serca. Leki z grupy swoiście antyarytmicznych, takie jak chinidyna, amiodaron, a także leki z naparstnicy działają bardzo silnie, często mają poważne działanie niepożądane i z tego względu nie są stosowane rutynowo. Często podaje się je podczas wykonywania badań elektrofizjologicznych, aby przewidzieć ich skuteczność i stwierdzić, czy nie spowodują niepożądanych reakcji. W przypadkach nagłych w celu przerwania arytmii i przywrócenia rytmu podstawowego stosuje się wstrząs elektryczny w okolicy serca (kardiowersja elektryczna), po czym pacjentowi podaje się leki. Kardiowersję stosuje się także wówczas, gdy pacjent nie reaguje na leczenie farmakologiczne lub gdy lekarz uzna sytuację za groźną z powodu współistnienia innej choroby serca. Czasami dla trwałego opanowania arytmii stosuje się specjalne urządzenia elektroniczne. W przypadkach objawowego rzadkoskurczu bywa to zwykle sztuczny rozrusznik (stymulator). Przy skłonności do częstoskurczów komorowych wszczepia się na stałe kardiowerter (aparat do kardiowersji), defibrylator. Składa się on z wprowadzonej do serca elektrody, która w razie potrzeby automatycznie wywołuje wstrząs elektryczny. Pacjenci narażeni na dwa rodzaje arytmii: częstoskurcz i rzadkoskurcz (tzw. zespół tachybrady) mogą być zaopatrzeni w rozrusznik defibrylator -urządzenie przywracające podstawowy rytm serca za pomocą wstrząsu elektrycznego i utrzymujące go w granicach prawidłowych. Niekiedy bywa konieczne postępowanie bardziej radykalne. Jeżeli źródłem arytmii jest pewien obszar mięśnia sercowego, to dla wyłączenia jego wpływu stosuje się tzw. ablację. Polega ona na wprowadzeniu do serca przez żyłę lub tętnicę cewnika zaopatrzonego w urządzenie emitujące fale radiowe wysokiej częstotliwości, które wyłączają obszar odpowiedzialny za powstawanie arytmii. W niektórych przypadkach zachodzi konieczność zabiegu na otwartym sercu i wycięciu tkanki odpowiedzialnej za powstawanie arytmii.